Tuesday, August 30, 2016

പ്രിയപ്പെട്ടവർ ...


ജീവിതത്തിൽ ഓരോ കാലത്തും, ചിലപ്പോളൊക്കെ എല്ലാകാലത്തേക്കുമായി ചിലർ നമുക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവരായി തീരാറുണ്ട്.  ജീവിതത്തെ ജീവിതമാക്കി തീർത്തവർ. അവരെ കുറിച്ച് പറയാതെ വയ്യ .

മാമുക്കോയ; ഭാഗ്യദേവത സിനിമ എറണാകുളം സരിതയിൽ കണ്ടിറങ്ങിയ എനിക്കും ജെസ്റ്റനും സംശയമില്ലാത്ത കാര്യം ഒന്നു മാത്രമായിരുന്നു :- ഇതിൽ നായകൻ മാമുക്കോയ തന്നെയാണ്.  "അനക്കിപ്പോ എന്താ വേണ്ടേ , മീൻകറീം  കൂട്ടി ചോറു ഉണ്ണണണം , അത്രല്ലേ ഉള്ളു...അതുണ്ടാകും " അത്ര നിസ്സാരമായി ജീവിതത്തെ നിർവചിച്ച അയാൾ അല്ലാതെ വേറെ ആരാണ് നായകൻ.

ഡെൻസിൽ വാഷിംഗ്‌ടൺ :- "Training day " അനഗ്നെ ഒരു സിനിമ കണ്ടിട്ടുണ്ട് പണ്ടെപ്പോളോ. നമുക്ക് മുഖത്തു പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനാവാത്ത വികാരങ്ങളുണ്ട് എന്നെനിക്കു തീർത്തും ബോധ്യമായത് ആ സിനിമയിൽ ഇങ്ങേരുടെ പ്രകടനം കണ്ടിട്ടാണ്.

റസ്സൽ ക്രോ : ഗ്ലാഡിയേറ്റർ സിനിമയിലെ മാക്സിമസ് -നെ ഓർമ്മയുള്ള കാലത്തോളം എനിക്ക് മറക്കാൻ സാധിക്കില്ലെന്നാണ് വിചാരിക്കുന്നത്.

 മജീദ് മജീദി: ചിൽഡ്രൻ ഓഫ് ഹെവൻ സിനിമ കണ്ടിട്ടാണ് ലളിതമായതു എങ്ങനെ ഗഹനമാകും അതോടൊപ്പം അതിമനോഹരമാകും എന്നെനിക്കു മനസ്സിലായത്. അത് ഒരു കാവ്യമാണ്. കവിത പോലെ ഒരു സിനിമ.

റഫീഖ് അഹമ്മദ് : 'മരണമെത്തുന്ന നേരത്തു ' എന്ന കവിത കഴിഞ്ഞ മൂന്നു ദശാബ്ദങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ ഏറ്റവും മികച്ച കവിതകളിൽ ഒന്നാണ് -ഇതെന്റെ അഭിപ്രായമല്ല. ഡോ .ലീലാവതി ടീച്ചർ പറഞ്ഞതാണ്. ഞാൻ അതിനോട് 200 % യോജിക്കുന്നു.

ഉണ്ണി. :- മഴയെ പറ്റി മാത്രം മഹത്വം പറഞ്ഞിരുന്ന എനിക്ക് വെയിലിന്റെ കനം അളക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചത് അയാളുടെ കഥകളാണ്.

മോർഗൻ ഫ്രീമാൻ :- ഇയാളെ ഒക്കെ പറ്റി എന്തു  പറയാനാണ്....പൂർവ ജന്മങ്ങളിൽ എവിടെയോ അഭിനയം വരം ആയി കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് ഇയാൾക്ക്.

പവിത്രൻ തീക്കുനി: സങ്കീർണ്ണതകൾ ഇല്ലാതെ, നിയതമായ ചിട്ടവട്ടങ്ങളൊ , ബിംബങ്ങളോ ഒന്നുമില്ലാതെ , നാടകിയതകളില്ലാതെ, കവിതകൊണ്ടു മനസ്സിനെ വേവിച്ചെടുക്കുന്ന തീയുണ്ട് വാക്കുകളിൽ...അനുഭവങ്ങളിൽ.

ദസ്തയേവിസ്കി : എഴുതാനായി....എഴുതാനായി മാത്രം ഭൂമുഖത്തു ജന്മം കൊണ്ട ആളായിരുന്നിരിക്കണം. അത് കൊണ്ടാവാം ജീവിതത്തിന്റെ ചിട്ടവട്ടങ്ങൾ പാലിക്കാൻ കഴിയാതെ, അതിനു ശ്രമിക്കാതെ ലോകത്തെ മുഴുവൻ താനെഴുതിയ വാക്കുകളുടെ മായാജാലം കൊണ്ട് കൺകെട്ട് നടത്തിയത്.

ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി :- പുലരാൻ തുടങ്ങുമൊരു രാത്രിയിൽ...
തനിയെ കിടന്നു മിഴിവാർക്കവേ ...
ഒരു നേർത്ത തെന്നൽ അലിവോടെ വന്നു
നെറുകയിൽ തലോടി മാഞ്ഞുവോ ...

ഖലീൽ ജിബ്രാൻ: പ്രണയത്തിന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കു നമിക്കുന്നു ഗുരു.

റൂമി: ഇലകൾ...മുകളിൽ..മുകളിൽ....മുകളിൽ
വേരുകൾ....അടിയിൽ ...അടിയിൽ....അടിയിൽ

ബഷീർ:..ബേപ്പൂരിന്റെയല്ല മലയാള കഥാ ലോകത്തിന്റെ സുല്ത്താന് സലാം

ഓ .വി .വിജയൻ: "ഇതു കർമ്മ പരമ്പരയുടെ സ്നേഹ രഹിതമായ കഥയാണ് ഇതിൽ ദുഖവും അകൽച്ചയും മാത്രമേ ഉള്ളു"....അങ്ങനെ എഴുതാൻ ഭൂമി മലയാളത്തിൽ ഒരൊറ്റ മനുഷ്യനെ ആകു.

രേഖ. :- വാക്കുകളിലെ അസാമാന്യമായ, അപാരമായ സത്യസന്ധതയ്ക്ക്...

മോഹൻലാൽ : ഇതിപ്പോ എഴുതുന്നത് മലയാളത്തിൽ ആണല്ലോ.. അപ്പൊ പിന്നെ ഈ മനുഷ്യനെ പറ്റി ഞാനായിട്ടു എന്താണ് പറയേണ്ടതു ...പറഞ്ഞാൽ തീരുമോ

രഞ്ജിത്: "അപ്പാ....'അമ്മ...എല്ലാരും പോയി ...മുകളിൽ , മേഘങ്ങളുടെ വലിയ വീട്ടിൽ അവരൊക്കെയുണ്ട്. ഒരു ദിവസം എനിക്കും പോകണം...." മരണത്തിന്റെ കേൾക്കാൻ ഏറ്റവും സുഖമുള്ള വിവരണം ..അയാൾക്കേ പറ്റു.

ക്ലിന്റ് ഈസ്ടവൂഡ് : ചലനങ്ങളുടെ മാസ്മരികതക്ക്....ജീവിതത്തോടുള്ള ചങ്കൂറ്റത്തിന്...86 ആം വയസ്സിലും സിനിമ ചെയ്യാനും ലോകം അത് കാണാൻ കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അതിനർദ്ധം ഒന്നേയുള്ളു ...അയാൾക്ക്‌ മുകളിലുള്ള ടീമുമായി എന്തോ സ്പെഷ്യൽ ടൈ അപ്പ് ഉണ്ട്.

രാകേഷ് ഓംപ്രകാശ് : രംഗ് ദേ ബസന്തി -യുടെ ഒരിക്കലും അവസാനിക്കാത്ത സൗഹൃദ വര്ണങ്ങൾക്കു നന്ദി.

ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് :...എങ്ങുമൊടുങ്ങാത്ത ജീവിതാസക്തികൾ തൂങ്ങി മരിച്ച വഴിയമ്പലങ്ങളിൽ....കാരമുള്ളിന്റെ കിരീടവും ചൂടി നാം തേടി നടന്നത് സൗഖ്യമോ അതോ മൃത്യുവോ.

ബ്രയാൻ ലാറ : പ്രതിഭയുടെ അതി ഭയങ്കരമായ ധാരാളിത്തത്തിനു....

ഗാംഗുലി: ചങ്കൂറ്റമേ....ഇന്ത്യൻ ക്രിക്കറ്റ് ടീമിന് ദാനം ചെയ്ത നട്ടെല്ലിന് നന്ദി

ഫ്രോയ്ഡ് : ഭയങ്കരം....അതിഭയങ്കരൻ

റോബർട്ട് ഡി നീറോ : ഇവനാണ് നടൻ.

ഹെമിങ്‌വേ : മനുഷ്യർ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കുമോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചത് ഇയാളെ വായിച്ചപ്പോളാണ്.

മെർലോൺ ബ്രാണ്ടോ: തിലകൻ പറഞ്ഞതിനോട് വിയോജിക്കുന്നു....അഭിനയിച്ചു ജീവിക്കുന്നത് അഭിനയമാണ്....കാണണമെങ്കിൽ ഇയാളെ കണ്ടാൽ മതി

മെറിൽ സ്ട്രീപ്: അഭിനയിക്കാനായി മാത്രം ഭൂമിയിൽ പിറന്ന പെണ്ണ്

ജാക്ക് നിക്കോൾസൺ :ഇയാൾ ... മോഹനലാൽ അമേരിക്കകാരൻ ആയതാണെന്നാണ് എന്റെ ഒരു ഇത്

സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ: വരും തലമുറകൾക്കു ആശ്വസിക്കാം എഴുത്തിന്റെ ലോകത്തു തലയെടുപ്പുള്ള മലയാളികളുണ്ടാകും ആ ഉറപ്പിന്റെ പേരാണ് സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ

പി .ജയാചന്ദ്രൻ : ഒരു ദൈവം തന്ന  പൂവേ ......

ഐ എം വിജയൻ: പെലെയെക്കാളും എനിക്കിഷ്ട്ടം വിജയനെയാണ് അതന്നെ.

പദ്മരാജൻ : ചോറുണ്ണുന്ന ആർക്കും ഇയാളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടന്നാണ് എന്റെ ഒരു വിശ്വാസം


 അയ്യപ്പൻ: മരിച്ച തുമ്പികൾ മഴയായി പെയ്യുന്നതു കണ്ട പ്രിയ കവിക്ക് വന്ദനം

കുരീപ്പുഴ ശ്രീകുമാർ: തോക്കുമായി വരാൻ  കാക്കയോട് പറഞ്ഞ ഗാന്ധിയെ കണ്ട കവി...

എം ടി: വാക്കുകളുടെ സൗന്ദര്യം കൊണ്ടു  തലമുറകളെ ...തലമുറകളെ.. ആവേശിച്ച ഒരേ ഒരാൾ ....

ഒടുവിൽ...."അയ്യായോ ഇതെന്തൊരു കോഴി...ഒളിമ്പിക്സ് കോഴിയോ..."
നിർദോഷ ഫലിതങ്ങളുടെ ദൈവം ആയിരുന്നു ആ മെല്ലിച്ച മനുഷ്യൻ


....................................ജീവിതത്തോടുള്ള എന്റെ നന്ദി ഇവർക്കുള്ളതാണ്...അഥവാ ഇവർക്കുള്ള നന്ദി ആണ് ജീവിതത്തോടുള്ള നന്ദി. ജീവിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചവർ....പ്രിയപ്പെട്ടവർ



Wednesday, June 15, 2016

തോൽവികൾ....



വൃത്തിയായി കാണാൻ മുറ്റം
നിറയെ ടയിൽ പാകിയിട്ടു
വൃത്തിയായി കുളിക്കാൻ വെള്ളം
കിണറ്റിൽ കാശു കൊടുത്ത് ഒഴിച്ചിട്ടു....

രാത്രി 11 മണിക്ക് സഹമുറിയന്റെ
മൊബൈൽ ശബ്ദിക്കുന്നു
അമർത്തി മൂളിയൊരു ചിരിയും പാസ്സാക്കി
അതവന്റെ ഭാര്യ എന്നറിഞ്ഞപ്പോ -
പാസ്സായില്ല ചിരി

ശ്രേഷ്ഠ ഭാഷയെ പുകഴ്ത്തി ക്ലാസ്സ്‌ ,
കഴിഞ്ഞു വന്നയുടനെ മകളുടെ
പുരോഗതി സൂചന പട്ടിക കണ്ടു
കൊടുത്തു നാലെണ്ണം ചന്തിക്ക്
ഇംഗ്ലീഷ് -നു മാർക്ക്‌ ഇല്ലാന്നേ....



രക്ത ബന്ധമില്ലാത്ത...
 ഭാര്യ അല്ലാത്തവളോട്
ഒരുപാടു കാലത്തെ പരിചയത്തിൽ
പെങ്ങളായി കണ്ടെക്കാമെന്ന്,
അതെന്താ സുഹൃത്തായി കാണാത്തത്
എന്ന് മറു ചോദ്യം...

Thursday, June 2, 2016

ചിലന്തി

ഞാൻ ഒരു പഴഞ്ചൻ ചിലന്തി....
പ്രണയ സ്വപ്‌നങ്ങൾ കൊണ്ട് വല നെയ്തു...
ആരും വീഴാത്ത വലയിലോടുവിൽ
സ്വയമേ കാൽ കുരുങ്ങി വീണു.
ചൂലില്ലാത്ത ഏതോ ഷാപ്പിനുള്ളിൽ,
ആരും കാണാത്ത മാറാല ഇന്ന് ഞാൻ.....

#സ്വപ്നങ്ങലോടൊപ്പം ചേർത്ത് അടക്കം ചെയ്യുമ്പോൾ ചിലന്തിയെ പിന്നെ മാറാല എന്ന് വിളിക്കാമല്ലൊ അല്ലെ...

Saturday, May 28, 2016

തിരക്ക് ......

ശനിയാഴ്ച്ചകളിൽ ഉറക്കമുണരുമ്പോൾ  കണ്മുമ്പിൽ അച്ച്ഛൻ; ഞായറാഴ്ച്ചകളിൽ ഉച്ചയുറക്കത്തിലെവിടെയോ നഷ്ടമാവുന്ന  അച്ഛൻ. അച്ഛണ് തിരക്കാണത്രേ...സത്യത്തിൽ  സ്വപ്ങ്ങളിലെ ഉണർച്ചകൾ ആണോ അതോ ഉറക്കങ്ങൾക്കിടയിലെ സ്വപ്നമായിരുന്നോ  അച്ഛൻ

Thursday, May 12, 2016

ചിലരെ കാണുമ്പോൾ

ഒട്ടുമേ നനയാതെ ഇരുന്നിട്ടും അയാളെ 
കണ്ടയുടനെ ഓര്മ്മ വന്നത് തുലാവര്ഷമാണ്.
ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അകത്തേയ്ക്ക്  ചോർന്നൊലിക്കുന്ന ഒരു പാവം തുലാ വര്ഷം.

ഒട്ടുമേ ചിരിക്കാതെ ഇരുന്നിട്ടും അവളെ 
കണ്ടയുടനെ ഓര്മ്മ വന്നത് ശനിയാഴ്ച്ചകളാണ്.
ഏഴാം നാൾ വിശ്രമിക്കനെന്നു ആശ്വസിക്കുന്ന 
ഒരു പാവം ശനിയാഴ്ച.

ഒട്ടുമേ തണുക്കാതെ ഇരുന്നിട്ടും അവനെ 
കണ്ടയുടനെ ഓര്മ്മ വന്നത് മകര മാസമാണ്.
നട്ടുച്ച ആയിട്ടും വിയര്കേണ്ടി വരാത്ത 
ഒരു പാവം മകരമാസം .

ഒട്ടുമേ അങ്ങനെ അല്ലാതിരുന്നിട്ടും നിന്നെ 
കണ്ടയുടനെ ഓര്മ്മ വന്നത് എന്നെ തന്നെയാണ്.
നിന്നെപോലെയല്ലല്ലോ ഞാനെന്നു വിശ്വസിച്ച 
ഒരു പാവം എന്നെത്തന്നെ.



Sunday, April 24, 2016

ചിരികളുടെ കഥ

 കോളേജ് ജീവിത കാലത്ത് തന്നെ ജിബ്രാനെയും റൂമിയെയും ഫ്രോയിടിനെയും നെരുദയെയും ജി. കൃഷ്ണമുര്തിയെയും ഓഷോ-യെയും പിന്നെ വേണമെങ്കിൽ ഖസാക്കും കുറേശെ അറിയാമായിരുന്നത്  (അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെ ഒരു വിശ്വാസം എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു) അക്കാലത്ത് അത്യാവശ്യം ഭേദപ്പെട്ട അഹങ്കാരം മനസ്സിലുണ്ടാക്കിയിരുന്നു, പുറത്തു കാണിച്ചില്ല എങ്കിൽ പോലും. കാരണം മൂക്കില്ലാത്ത രാജ്യത്തു അത് ധാരാളം ആണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. അങ്ങനെ മനസ്സിന്റെ പ്രൊഗ്രീസ്സ് കാർഡ്‌ഇൽ കൂടെയുള്ള മിക്കവർക്കും ശരാശരിയിൽ താഴെ മാത്രം മാര്ക്കിട്ടു നടന്നിരുന്ന എന്റെ പോട്ടതരത്തിന് ഒരു ഒന്നാംതരം അടി കിട്ടി.
                      ശരാശരി മലയാളിയെ പോലെ തന്നെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ കുറവുകൾ ചികഞ്ഞെടുക്കുന്ന സൗഹൃദ സദസ്സുകളിൽ ഒന്നിൽ വെച്ചു , വളരെ സൗമ്യമായി ഒരു പെൺകുട്ടി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു...Accept people as they are ....അത് കേട്ട് കഴിഞ്ഞു ഒരു സെക്കന്റ്‌ നേരം കഴിഞ്ഞു ഒന്നുടെ അത് കടന്നു പോയി. വളരെ ലളിതമായ ആ വാചകം പിന്നീടുള്ള ഒരു പാട് ദിവസങ്ങളിൽ ഒരുപാടു തവണ മനസ്സിൽ കയറി ഇറങ്ങി. ഓരോ തവണയും അർഥം മാറി. ആഴം മാറി. ഒടുവിൽ ആളു തന്നെ മാറേണ്ടി വന്നു. അതെ ആ അർഥങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ മനസ്സിനു വയ്യതോടുവിൽ എനിക്കു തന്നെ മാറേണ്ടി വന്നു. കാലങ്ങൾ ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ കേട്ടിട്ടുള്ള ഏറ്റവും നല്ല ജീവിത ശാസ്ത്രം അത് തന്നെയാണ് എന്നാണ് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌. ഈയടുത്ത്  ഒരു അഭിമുഖ സംഭാഷണത്തിൽ ഷഹ്ബാശ് അമെൻ പറയുകയുണ്ടായി..ഓരോ സുഹൃത്തുക്കളിലേക്കും ഓരോരോ പാലങ്ങൾ  ആണുള്ളത്. അവ തമ്മിൽ ഒരിക്കലും സന്ധി ചെയ്യികതതാണ് നല്ലത്. ശരിയാണ്. ഒരാളിലെക്കുള്ള ഒരു പാലത്തില് കൂടി അയാളിലേക്ക് മാത്രം ....മാത്രമേ പോകാവു. അവിടെ മറ്റൊരാളുടെ എന്തെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിച്ചാൽ അത് നമ്മുടെ മാത്രം തെറ്റാണ്.

വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുന്പ് ഇതെനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്ന ആ സുഹൃത്തിന്റെ നഗരത്തിലാണ് ഞാൻ വീണ്ടും. ഇവിടെ ഈ നഗരത്തിൽ ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞ് പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ..."ഞങ്ങൾ മൂന്നാളും ഇവിടെ വെളിയിൽ കാത്തു നില്ക്കുന്നു "എന്നു പറഞ്ഞ സാഹോദര്യം എന്നെ ഒട്ടും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയില്ല. കാരണം അവർക്കെ അത് സാധിക്കൂ. അവര്ക്ക് മാത്രം.
          എന്റെതടക്കം ഒരുപാടു പേരുടെ പഴയ ചിരികൾ കളഞ്ഞു പോയത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ചിലരെ ചിരിപ്പിക്കാനായി ശ്രമിച്ചു കരഞ്ഞു പോയിട്ടുമുണ്ട്. പക്ഷെ....അതൊന്നുമില്ലാതെ ഇത്ര മനോഹരമായി ഇത്ര ആത്മാര്ധമായി ഇത്ര ഒരുമയോടെ ചിരിക്കുന്ന ഭാര്യ-ഭർതാകന്മരെ ഞാൻ എൻറെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടേയില്ല.സത്യം. മഴയെത്തു കൂട്ട് വേണ്ട. യാത്രക്കും വേണ്ട. പക്ഷെ ചിരിക്കാൻ കൂട്ട് വേണം. അതൊരു സുഖമാണ്. ആളുകളെ തരംതിരിവുകളില്ലാതെ നോക്കി കാണാൻ പഠിപ്പിച്ച അവൾക്കു കാലം ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്താണ് നല്കേണ്ടത്...അവളെക്കാൾ മനോഹരമായി ചിരിക്കുന്ന ഒരു മറുപാതിയെ അല്ലാതെ.....

സമർപ്പണം:- whatsappil ഒരു സന്ദേശം അയക്കാനായി നിങ്ങളുടെ കോണ്ടക്ട്സ് നോക്കിയാൽ പോലും എനിക്കു കേൾക്കനാവുന്നതു നിങ്ങളുടെ നിലക്കാത്ത ചിരികളാണ്. ആ ചിരികളുടെ വലിയ സൗഹൃദത്തിനു നന്ദി പറയുന്നില്ല .... അജിത്തും ധന്യക്കും കണ്ണനുന്നിക്കും സമര്പ്പണം.

Thursday, April 14, 2016

ചാരം

പിന്നിലേയ്ക്ക് ഇടയ്ക്കിടക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി വേണം പോകാൻ എന്ന് ശാട്ട്യമുണ്ടാരുന്നു ഒരു കാലത്ത്. പിന്നിൽ നോക്കി നോക്കി മുന്പിലുള്ള കുഴിയിൽ വീണാലും ദെണ്ണം ഇല്ലാന്ന് വിചാരിച്ചു .അക്കാലങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ ഞാനും അവനും ചേർന്ന് കക്കാടിനെ കേള്ക്കുകയാണ്...സഭലമീ യാത്ര...കേട്ടുകഴിഞ്ഞു ഒരു നിമിഴത്തെ ഇടവേളക്കു ശേഷം പരസ്പരം പറഞ്ഞു " അപ്പോൾ ആരെന്നും എന്തെന്നും ആര്ക്കറിയാം "..ആ ഒരു സന്തോഷം മറക്കാൻ വയ്യ. അമ്മയെ കാണാൻ കൊല്ലൂർ പോകണമെന്നും ശിവനെ അറിയാൻ കൈലാസം പോകണമെന്നും അഗസ്ത്യനെ കാണാൻ നോവിന്റെ ശുല മുന മുകളിൽ പോകണമെന്നും ജെറുസലേമിൽ പോയി ആ വിപ്ലവകാരിക്ക് സലാം വെയ്ക്കണമെന്നും കണക്കു കൂട്ടി...കണക്കു കൂട്ടലുകൾ തെറ്റാതിരിക്കാൻ ഇതൊന്നും നടക്കില്ലെന്നു ഇടക്കിടക്ക്‌ പറഞ്ഞു കാലത്തിന്റെ കണ്ണില പൊടിയിടാൻ ശ്രമിച്ചു... ഈയടുത്ത് കടലുകൾക്ക് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് വിളിച് അവൻ ചൊല്ലി...
"കൈതവം കോലങ്ങൾ കെട്ടുന്ന രാത്രികൾ 
ആയില്യം കാവിലെ തോറ്റങ്ങൾ രാത്രികൾ..
അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഉണ്ണികൾ രാത്രികൾ.."
ബാക്കി ചൊല്ലാൻ പറഞ്ഞു. 
ബാക്കിയുള്ള വരികൾ നാവിൻ തുംബിലെക്കിറങ്ങി വരാതെ എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്നത് കണ്ടു സത്യമായും ഞാൻ നടുങ്ങി പോയി.അവൻ പറഞ്ഞു... എങ്ങും പോകണ്ട, വിസ തീരും മുന്പ് ഒന്നുടെ ആലപ്പുഴ വരെയെങ്കിലും പോകണം. ചില്ലറ ചളി ഒക്കെ അടിച് അപ്പോൾ  രക്ഷപെട്ടു ... സുഭാഷ്‌ ചന്ദ്രന്റെ വരികൽ ഓര്മ്മ വന്നു."  എല്ലാം ചാരമായ് മാറുകയാണല്ലോ, ജീവിച്ചിരിക്കെ തന്നെ അച്ഛന്റെ ഈ മകനും ചാരമായിതീരുന്ന കാലവും വന്നല്ലോ.. അന്ന് രാത്രി , പ്രയാസപ്പെട്ടു കയറി വന്ന പടിക്കെട്ടുകളെല്ലാം ഒരു പെരുമഴയത് കുത്തി ഒലിച്ചു പോകുന്നത് കണ്ടു അന്തം വിട്ടു നില്ക്കുന്ന ഒരു പാവം കുട്ടിയെ ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു .മാറ്റല്ലേ ദൈവങ്ങളെ...കോപ്രായം കാണിക്കാൻ...കൊഞ്ഞനം കുത്താൻ.. വളിപ്പടിക്കാൻ...ചുമ്മാ കള്ളം പറഞ്ഞു പേടിപ്പിക്കാൻ....കണ്ണ് നിറഞ്ഞു ചിരിക്കാൻ...ഒന്നും മാറ്റല്ലെ...
കുഴിയിൽ വീണാൽ അതൊരു കുഴിയനെന്നും അതിന്റെ പേരിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട സമയതെക്കുരിചും ലാഭ നഷ്ടങ്ങളെ പറ്റിയും മനസ്സിലാക്കാൻ കെല്പില്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ പൊട്ടൻ ആകാൻ മനസ്സിന് കെല്പ് ഉണ്ടായാൽ മതിയാരുന്നു.നഷ്ടപ്പെട്ട ചിരികൾ തിരികെ കിട്ടാൻ പ്രയാസമാണ് , ബാകിയുള്ളത് എങ്കിലും നഷ്ടപെടാതെ നോക്കാം